Palazzo Porto to pałac zbudowany przez Andreę Palladio w Contrà Porti. Jest to jeden z dwóch pałaców w mieście, zaprojektowany przez Palladio dla członków rodziny Porto (drugi to Palazzo Porto na Piazza Castello). Na zlecenie szlachetnego Iseppo da Porto, który właśnie był żonaty (około 1544 r.), Budynek ten miał dość długi etap projektowania i dłuższą i kłopotliwą realizację, częściowo niedokończoną.
Od 1994 r. UNESCO zostało włączone do pałacu, z innymi przykładami architektury palladyjskiej w Vicenzy, w mieście Vicenza, wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO oraz w Palladyjskich willach Veneto.

Jest bardzo prawdopodobne, że decyzja Iseppo (Giuseppe) Porto o podjęciu budowy wielkiego pałacu w Contrà (Contrada) dei Porti została podjęta, aby naśladować budynek, który mieli jego szwagier Adriano i Marcantonio Thiene zaczął się wznosić w 1542 r., tylko rzut kamieniem. Możliwe też, że było to bardzo małżeństwo Iseppo z Livią Thiene w pierwszej połowie lat czterdziestych XVI wieku, co stanowiło konkretną okazję do wezwania Andrei Palladio.
Sojusz z Thiene, Porto było jedną z bogatych i potężnych rodzin miasta, a pałace różnych gałęzi rodziny zostały uszeregowane wzdłuż Contrady, która dziś nosi ich nazwę. Iseppo był wpływową osobowością, z różnymi obowiązkami w administracji publicznej miasta, obowiązkami, które niejednokrotnie były powiązane z zadaniami powierzonymi Palladio. Stosunki między nimi musiały być prawdopodobnie bliższe niż między patronem a architektem, jeśli weźmiemy pod uwagę, że trzydzieści lat po projekcie miejskiego pałacu Iseppo Palladio zaprojektował i zaczął budować dla niego wielką willę w Molina di Malo, a następnie nigdy nie został ukończony. Dwaj przyjaciele zmarli w tym samym roku, 1580.
Pałac był mieszkalny od grudnia 1549 r., Choć mniej niż połowa fasady stała i została ukończona dopiero trzy lata później, w 1552 r. Liczne rysunki autografów Palladio rejestrują kompleks proces projektowania. Pokazują, że od samego początku Palladio planował dwa odrębne bloki mieszkalne, jeden położony wzdłuż ulicy, a drugi przylegający do tylnej ściany dziedzińca. W Quattro libri dell'architettura (1570) dwa bloki są połączone majestatycznym dziedzińcem z ogromnymi złożonymi kolumnami: jest to dość wyraźne opracowanie oryginalnego pomysłu w interesie publikacji.
W porównaniu z Palazzo Civena, wybudowanym zaledwie kilka lat wcześniej, Palazzo Porto w pełni ilustruje zakres ewolucji Palladio po podróży do Rzymu w 1541 r. i jego znajomość zarówno architektury antycznej, jak i współczesnej. Bramantejski model Palazzo Caprini jest tutaj reinterpretowany, z Palladio obserwującym Vicentine zwyczaj życia na parterze, który jest wyższy w wyniku. Wspaniałe, czterokolumnowe atrium reprezentuje reinterpretację Palladio przestrzeni witruwiańskich, ale taką, w której także przetrwają tradycyjne typologie Vicentine.
Dwa pokoje po lewej stronie atrium były freskami Paolo Veronese i Domenico Brusasorzi, a sztukaterie Bartolomeo Ridolfi. Na strychu pałacu posągi Iseppo i jego syna Leonidy, w antycznym rzymskim stroju, pilnują wejścia gości do ich domu.