Kościół został założony na maksymalnym Decumanie, graniczącym bezpośrednio z Foro, skąd pochodzi nazwa budynku. Ze względu na bliskość Foro, otrzymał także tytuł bazyliki. Kościół został zniszczony przez pożar, który zniszczył większość Werony w 1172 r. I jest to uzasadnienie dla umieszczenia zewnętrznej ściany napisu wyrytej na marmurowym tryptyku przypominającym ten rok „combusta est civitas Verone”.
Romańskie mury wyszły na jaw w 1905 r., kiedy odłamano kilka gruzów poza kościołem wzdłuż Corso Porta Borsari, gmina musiała interweniować. Za radą rektora cała ściana została rozdrobniona: pojawiła się zatem ściana z warstwami izodomowymi tufu i kamyków w jodełkę. Na zewnątrz znajduje się marmurowy grobowiec z krzyżem, herbem i leżącym nad nim tryptykiem. Wieża zbudowana jest z cegieł: podstawa jest z XIV wieku, podczas gdy górna część jest znacznie nowsza. Wewnątrz można zobaczyć relief Madonny col Bambino, sygnowany przez Maestro Pulię w XIII wieku. Klejnotem kościoła jest Portalino, wyrzeźbione w stylu renesansowym przez Jerome Giolfino. Po bokach łuku i na jego szczycie znajduje się figura św. Jana Ewangelisty, Piotra i Jana Chrzciciela, aw niszy fresk Nicoli Giolfino ze św. Janem na wyspie Patmos.