Budynek został poświęcony w 1107 roku i poświęcony San Savino, drugiemu biskupowi Piacenzy. Został on zbudowany z inicjatywy biskupa Sigifredo, gdzie, jak wierzono, istniała pierwotna bazylika zbudowana przez San Savino w IV wieku naszej ery.

Krypta jest współczesna dla kościoła (1100 r.) i zachowuje wspaniałe mozaiki: jedna przedstawia miesiące w roku, a znaki zodiaku na tle morza, druga - na prezbiterium - przedstawia sceny bitewne, gra w szachy i obraz Chrystusa. Na początku XVI wieku kościół przeszedł na rozkaz Geronimiego po przekształceniu się w komendę.

Mnisi odbudowali klasztor i wyburzyli ołtarz główny, gdzie odkryli relikwie świętego, któremu poświęcono kościół. W XVIII wieku wnętrze ozdobiono sztukaterią i ornamentami, które zmieniły oryginalny styl romański. Ale najbardziej radykalna interwencja została przeprowadzona na fasadzie, która została odbudowana w 1721 r. I nadal można ją zobaczyć.

Dzieła sztuki w San Savino to drewniany krucyfiks z XII wieku na głównym ołtarzu, w prezbiterium znajduje się usunięty fresk anonimowego malarza z Lombardii z XV wieku (Matka Boska na tronie trzymająca dziecko) a na dole prawej nawy fresk „Dziewica ze świętymi” z XII wieku.