Wieża Zegarowa stoi w miejscu, gdzie prawdopodobnie znajdowała się stara wieża, która pełniła funkcję Arengario del Popolo i przyjęła swój obecny wygląd między końcem XV a początkiem XVI wieku. W 1480 roku tarcza zegara została ozdobiona herbami Estense i Społeczności przez Francesco Bianchi Ferrari. W 1508 roku, według projektu Bartolomeo Bonascia, na szczycie wieży wzniesiono ośmioboczną kopułę, a w 1520 roku zbudowano balustradę, która wieńczy czworokątną bryłę. W 1730 roku zainstalowano nowy zegar, dzieło Ludovico Riwy, natomiast w 1868 roku Ludovico Gavioli zaprojektował zegar, który znajduje się w pałacu do dziś, z dwoma tarczami: jedną na Piazza Grande, a drugą na Piazzetta delle Ova, oddaloną o 40 metrów, ale działającą za pomocą tego samego mechanizmu.

W 1761 roku, z inicjatywy Domenico Puttiniego, zbudowano marmurową balustradę otaczającą balkon Niepokalanej: posąg Madonny umieszczono tam w 1805 roku. Inny posąg Madonny z Dzieciątkiem i św. Janem Chrzcicielem, dzieło terakotowe Antonio Begarellego, przechowywane obecnie w Muzeum Sztuki Miejskiej w Modenie, zdobił wcześniej fasadę pałacu.