Zbudowany w XVIII wieku przez miejscowych rzemieślników, mówi się, że pierwotnie znajdował się na wewnętrznym dziedzińcu starożytnego seminarium arcybiskupiego. Po trzęsieniu ziemi w 1908 r. Fontanna, do 1988 r., Została umieszczona w środku Viale Boccetta, a następnie przeniesiona do Largo Seguenza ze względu na wzrost ruchu.

Praca wykonana z białego marmuru opiera się na dwustopniowej mieszanej podstawie, która podąża za kształtem basenu. Pośrodku umywalki podnosi się cokół - na wielokątnym cokole - składający się z czterech karbowanych wolut z ozdobnym kubkiem na górze. Dekorację powtarza się na innym cokole, który podnosi się z ozdobnego kubka, aby podtrzymać kolejną mniejszą miseczkę, ozdobioną czterema muszlami i czterema maskami, z których wypływa woda. Praca kończy się dekoracją w kształcie szyszki, nałożoną na dado wzbogaconą o podwójną ramkę i cztery małe maski do przenoszenia wody.