Znajduje się w górnej części stoków wzgórza Monforte, bezpośrednio za schodkową drogą, która wspina się w kierunku zamku i pozostałości średniowiecznych murów miejskich. Wzmiankowany w dokumentach z XIV wieku prawdopodobnie został zbudowany około połowy XIII wieku.

Fasada, składająca się z dużych kwadratowych ścian, ma za szczególnie istotny element werandę w stylu apulijskim, ozdobioną kolumnami otoczonymi dwoma ślepymi łukami, które spoczywają na pilastrach przypominających szerokość kościoła Santa Maria drogi.

Portal ma płytkie splay, składa się z ościeżnic, filarów i kolumn, które działały tylko z jednej strony. Jednokierunkowe okno po stronie portalu ma typowo gotycki charakter, ze splecionymi gałęziami i dekoracjami z motywami kwiatowymi; obok tego okna znajduje się mała rzeźba o dobrym wykonaniu, przedstawiająca wołu.

Dostęp do kościoła odbywa się przez małe schody, które na początku 1900 roku zastąpiły poprzednią z dwoma skrzydłami, otoczoną obrobioną kamienną kolumnadą. Na portalu znajduje się luneta przedstawiająca Wniebowstąpienie Chrystusa, otoczona szerokim pasem, nadal z ulgą, podzielona na osiem sekcji symbolami czterech Ewangelistów w centralnej pozycji, a po bokach osiem zwiniętych postaci zwróconych w stronę dwóch na dwóch lekarze kościoła zachodniego lub kościoła greckiego).

Wnętrze ma trzy nawy podzielone okrągłymi łukami na filarach; istnieje obecność dwóch gotyckich drzwi otoczonych lewą ścianą; nawy boczne mają osłony beczki i żagla; fakt ten pozwala nam zrozumieć, że prace wykonawcze odnoszą się do różnych epok.