Budynek wzniesiono w miejscu dawnego kościoła (300 przed Chrystusem) należącego do mnichów zakonu św. Benedykta. W XIV i XV wieku nadano mu styl gotycki. Został on kilkakrotnie przebudowany i odnowiony przez wielkich mistrzów z XVI wieku, takich jak Antonio Morandi, znany również jako Terribilia (odnowił cały budynek) i Domenico Tibaldi (powiększył absydę). Wewnętrzna część budynku charakteryzuje się jedną nawą i dwiema nawami, w których znajdują się kaplice. Za ołtarzem wraz z chórem Giuseppe Giacomo z Mirandoli znajduje się także arka zachowująca ciało św. Procolo (jednego z pierwszych męczenników chrześcijańskich w Bolonii). W przeszłości budynek służył studentom prawa, a po 1797 r. Teren należący do opactwa gościł najpierw szpital znany jako Ospedale degli Esposti, a następnie oddział Ospedale Maggiore.

W 1741 roku Alfonso Torreggiani odnowił kaplicę Isolani i zbudował ołtarz główny. Obecna fasada jest wynikiem prac renowacyjnych z XIX wieku. Wewnątrz budynku znajdują się dzieła sztuki autorstwa Lippo di Dalmasio, Bartolomeo Cesi, Giuseppe Pedretti.