Ten pomnik, którego początki sięgają epoki augustianów, jest przedmiotem wielu dyskusji; jego głównym celem było stworzenie struktury do pomieszczenia i wyrównania terenu, która musiała być lekko nachylona z północy na południe w tej części miasta, tworząc różnicę poziomów między świętym obszarem a sąsiednim płaskowyżem sądowym. Oprócz tej bezpiecznej funkcji strukturalnej wysunięto hipotezę, że część częściowo zakopana mogła zostać wykorzystana jako magazyn i magazyn wojskowy (horreum).

Jednak po najnowszych badaniach okazuje się, że użycie to powinno zostać radykalnie wykluczone ze względu na aspekt strukturalny pomnika, jego szczególną lokalizację lub w wyniku porównania z innymi podobnymi przykładami. Marmurowa kolumnada (portyk triplex), która stała nad nią (obecnie zniszczona, a której nie ma na miejscu żadnych dowodów archeologicznych), działała jako malownicza rama dla dwóch oryginalnych bliźniaczych świątyń na świętym tarasie.

Tutaj znajdujemy się w północnej części rzymskiego kompleksu sądowego, tuż przed wejściem do katedry, co odpowiada podniesionej świętej przestrzeni, która z kolei była oddzielona od tej używanej do celów cywilnych i handlowych ( piazza Severino Caveri), dzięki niewielkiemu pasażowi dekumanowemu, który w przybliżeniu odpowiada prądowi Via Mons. Sprzedaż.

Pod względem technicznym i kartograficznym kryptoporticus Aosta jest podzielony na trzy części o układzie podkowy i podzielony wewnętrznie na dwa sklepienia kolebkowe z centralną sekwencją obniżonych łuków. Długość dwóch boków wynosi 71,80 m, podczas gdy środkowa część rozciąga się dalej, z wewnętrzną długością 87,10 m.

Pierwotnie dwa monumentalne przejścia otworzyłyby się na końcach skrzydeł bocznych z otworami na boki centralnej klatki schodowej.

Galerie są oświetlone szeregiem rozstawionych okien, które umożliwiają odpowiedni przepływ powietrza; w ciągu roku temperatura wewnętrzna kryptoportyk pozostaje stała.

W porównaniu ze wszystkimi tymi przypadkami, starymi i nowymi, kursywami i obszarami wiejskimi, które badania archeologiczne zawsze określały jako przykłady kryptoportiksu publicznego, a konkretnie kryminalistycznego, przykład Aosty można również interpretować jako szlachetną strukturę, połączoną do kultu cesarskiego i świętowania lokalnej szlachty, ciał religijnych lub zawodowych obywateli.

Dlatego słuszne jest przypuszczenie, że kryptoportik może być interpretowany jako obszary o określonej funkcji polityczno-liturgicznej: rodzaj punktu środkowego łączącego święty (obszar święty i względne budynki świątynne) i profanum (obszar Plac publiczny).
Ponieważ niektóre średniowieczne mapy wydają się dokumentować, struktury Cryptoporticus były nadal używane w następnych stuleciach, kiedy przekształcono je w piwnice i stały się powszechnie nazywane „Marché des Romains”.