W 1989 roku, kiedy namalował mural Tuttomondo na ścianie klasztoru Servi di Maria obok kościoła S. Antonio, Keith Haring pozostawił ostateczny ślad swojej sztuki w Pizie. Ten artysta, urodzony w Reading w 1958 roku, który zmarł w Nowym Jorku w 1990 roku, wkrótce stał się nazwą na międzynarodowej scenie artystycznej. Jego twórczy geniusz po raz pierwszy wyraził się na przedmieściach Ameryki: Haring używał kredy do rysowania na pustych billboardach metra i malował swoje wczesne malowidła ścienne na ścianach opuszczonych budynków. Jego sztuka była wolna, stworzona dla wszystkich. Odrywając się od galerii sztuki, dzieło sztuki wkroczyło na co dzień i dotarło do najodleglejszych części miast, które z anonimowości i szarości stały się uroczyste i dynamiczne.

Wiele składników jego stylu wiele zawdzięcza rysunkom kreskówkowym, gadżetom przemysłowym, mediom i - bez wątpienia - amerykańskiej sztuce nieformalnej Jacksona Pollocka.

Patrząc z aspektu swojej poetyki, pisarski mural Haringa jest w pewnym sensie nietypowy: znajduje się w mieście bogatym w dzieła sztuki, a nie w szarym obszarze metropolitalnym i był planowany od samego początku być stałą pracą, o której artysta myślał już o tytule.

W Pizie, tak bogatej w historię, Haring znalazł idealne miejsce do podsumowania swoich artystycznych doświadczeń: ta ściana, umieszczona między pociągiem a dworcem autobusowym, zabrała artystę z powrotem do jego wczesnych eksperymentów, ale pozostała stały ślad jego rewolucyjnego języka wizualnego, przekazanie przesłania o powszechnym pokoju i zaproszenie społeczeństwa do przyłączenia się do niego.
Dwadzieścia lat po jego śmierci praca Haringa wciąż inspiruje wydarzenia i wydarzenia.