Świątynia ta, błędnie nazywana Westą, jest okrągła i ma dwadzieścia kolumn korynckich, spoczywa na niskiej platformie z marmurowych schodów. Prawdopodobnie architektem był Hermodoros di Salamina, podczas gdy kultowy posąg wydaje się być dziełem greckiego rzeźbiarza Skopasa Minore'a, który żył w II wieku pne.

Również kapitele zdają się być dziełem greckim, wykonanym na modelach hellenistycznych. Budynek został poświęcony Herkulesowi vincitore, patronowi kupców z Italii, którzy pracowali w pobliżu Foro Boario. Został zbudowany pod koniec II wieku pne. Jest to najstarsza marmurowa świątynia w Rzymie. Świątynia została odrestaurowana pod Tiberio, prawdopodobnie po powodzi w 15 rne.

W 1140 roku został przekształcony w kościół Santo Stefano delle Carrozze, a od połowy XVI wieku, przed jego opuszczeniem, był poświęcony S. Maria del Sole z powodu cudownego obrazu Matki Boskiej znalezionej na Tybrze. Wewnątrz znajduje się fresk z XV wieku przedstawiający Dziewicę Maryję z Dzieciątkiem i Świętymi.