Bazylika S. Antonino jest jedną z najciekawszych budowli sakralnych w Piacenzie z historyczno-artystycznego punktu widzenia, ze względu na jej złożoność architektoniczną, a także figuratywny wyświetlacz. Ciało Sant'Antonino, patrona Piacenzy, zostało przeniesione do Bazyliki w 400 roku. Antonino, żołnierz w Legionie Tebea, został ścięty w Travo w 303 roku. Jego śmiertelne szczątki nadal są przechowywane w urnie pod głównym ołtarzem wraz z San Vittore, pierwszym biskupem Piacenzy (322-357).

Będąc „ekstra moenia”, kościół ulegał kolejnym zniszczeniom i grabieżom, aż do całkowitego zniszczenia w X wieku. Ze względu na swoistą strukturę, historycy sztuki uważali, że budynek był wynikiem różnych etapów budowy, ale ostatnie badania potwierdziły, że kościół został zbudowany na jednym placu budowy, sfinansowany przez biskupa Piacenzy, Sigisfredo, w 1014 r.

Cała struktura architektoniczna, w tym kwadratowa dzwonnica, pochodzi z tego okresu. Dzwonnica została wykonana w XII wieku i zaopatrzona w trzy serie dwuściennych okien. Postacie w portalu, przedstawiające Adama i Ewę i należące do szkoły Piacenzy, również pochodzą z XII wieku. Wewnątrz kościół jest podzielony na trzy nawy masywnymi filarami. Podłoga została podniesiona, zachowując podstawę przedromańskich filarów. Wyjątkowość tej operacji potwierdza obecność fresków z połowy XI wieku, które prawdopodobnie ozdobiły cały budynek i których ślady pozostały tylko na strychu i na dole dzwonnicy.

Freski są bardzo godne uwagi zarówno ze względu na silny związek architektury i dekoracji, jak i na jakość obrazów, które można przypisać szkole longobardic. Ludzie reprezentowani przypominają grecko-bizantyńskie postacie ze względu na ich wschodnią fizjonomię, a także ze względu na ich statyczny aspekt: ​​zawsze są przedstawiani frontalnie lub lekko odwróceni. Naukowcy uważają, że reprezentują patriarchów i proroków. Jeden z nich może być identyfikowany z Osea.

Freski w prezbiterium pochodzą z 1624 roku i zostały wykonane przez Camillo Gavasetti, malarza sponsorowanego przez Odoardo Farnese. W prezbiterium znajduje się 5 dużych obrazów wykonanych przez Roberta de Longe (1693-1695), przedstawiających historie Sant'Antonino, najważniejszego dzieła malarza w Piacenzy.

Ołtarz przedstawia S. Antonino e S. Savino che venerano la reliquia della S. Spina (S. Antonino i S. Savino uwielbiający relikwię S. Spina), podczas gdy cztery obrazy wiszące na ścianach przedstawiają : Predicazione di S. Antonino (kazanie S. Antonino), Decapitazione di S. Antonino (ścięcie S. Antonino), Ritrovamento (Odnalezienie) i Traslazione del corpo del Santo (Transport ciała św.). W 1624 r. Do obrazów zdobiących „Cappella del Santissimo Sacramento” dodano kawałek przedstawiający Ultima cena (Ostatnia wieczerza); został namalowany przez artystę z Genenu Bernardo Castello, na polecenie Bernardo Morando, samego Ligurii i poety na dworze dynastii Farnese.

Musimy wspomnieć o pracach konserwatorskich w XIX i XX wieku; w XX wieku zostały one wykonane przez architekta Giulio Ulisse Arata i były niezwykłe ze względu na dokładną interpretację przez architekta koncepcji restauracji analogicznej.