Państwowe Archiwum Pawii ma swoją siedzibę, od 1962 r., W kompleksie San Maiolo, wstawionym w tkankę miejską między dzisiejszą Via Rezia i Cardano, utworzoną przez dawny klasztor i dawny kościół, starożytne architektoniczne „unicum”.

Klasztor założony w 967 r. przez Abate Maiolo jest pierwszą osadą Cluniac we Włoszech.
W długich dziesięcioleciach życia zakonnego klasztor wzbogaca się o dobra i ziemie pochodzące z zapisów testamentowych i inwestycji, aż w 1380 r. został sprzedany z wyróżnieniem.

Rodzina Corte, ostatni komentator, w XV wieku ozdobiła klasztor klasztoru cennymi artystycznymi interwencjami.

W 1564 r. papież Pius IV przyznaje całą budowlę na budowę Collegio Borromeo, na którą przekazywane jest bogate dziedzictwo klasztoru.

Dwa lata później kompleks zostaje powierzony ojcom Somaschi, którzy w 1586 r. rozpoczynają odbudowę Kościoła.
Fasada ukończona na początku XVII wieku jest nadal widoczna na via Rezia.

Ojcowie Somaschi nadają kompleksowi nowy blask, dzięki czemu jest to pierwsza siedziba Chiostro w nocnych szkołach dla młodych szlachciców, a ostatnio także dla sierocińca.

Porzucony w 1793 r., wystawiany jest na aukcję, a kościół zostaje uświęcony.

Oddzielony od wydarzeń historycznych, dawny klasztor i dawny kościół ponownie łączą się, po różnych zmianach własności, w starożytnym architektonicznym „unicum” w 2000 r., kiedy cały kompleks stał się własnością państwa i siedziby głównej. ostateczne z Archiwum Państwowego w Pawii.