Poświęcenie kościoła odnosi się do Białych Penitentów, ruchu religijnego pod koniec XIV wieku, który miał szczególne oddanie dla drewnianego krucyfiksu z kościoła San Romano.

Cały kościół został przebudowany w 1761 r. przez Francesco Piniego; w środku, podzielony na trzy nawy i ozdobiony freskami Lorenzo Castellottiego, ołtarz główny zachowuje wygląd z końca XVII wieku.
W okresie napoleońskim aranżacja wnętrz została całkowicie wyczerpana.

Kościół jest obecnie zamknięty dla kultu i służy jako siedziba stowarzyszeń parafialnych.
XIV-wieczny krucyfiks przechowywany jest w kaplicy Pałacu Arcybiskupa.