Muzeum Etnograficzne G. Podenzana della Spezia znajduje się przy Via del Prione 156, w strefie wyłączonej z ruchu kołowego w zabytkowym centrum miasta. Budynek, w którym znajduje się muzeum, to starożytne oratorium San Bernardino, którego historia sięga XV wieku i gdzie znajdowały się drzwi wejściowe dla osób przybywających z Genui. Przed założeniem muzeum budynek był przez kilka lat miejscem pomocy publicznej miasta.

Muzeum poświęcone jest Giovanni Podenzana, przyrodnikowi, podróżnikowi, etnografowi (La Spezia 1864-Brugnato 1943). W ciągu ponad trzydziestu lat podróży i badań w dziedzinie Podenzana zebrano tysiące obiektów związanych z antropologią pozaeuropejską (Australia, Tasmania, Nowa Gwinea, Japonia) oraz kulturą i tradycjami ludowymi społeczności wiejskich historycznego Lunigiana, od połowy XVIII wieku do wczesne dziesięciolecia XX wieku.

Na stałej ekspozycji materiały artystyczne i popularne tradycje Val di Magra i Val di Vara, od połowy XVIII wieku do pierwszych dziesięcioleci XX wieku. Te elementy życia społecznego i codziennego społeczności wiejskich na terytorium, głęboko zmodyfikowane po industrializacji, oferują odwiedzającym interesującą syntezę życia w Lunigiana w XVIII i na początku XX wieku. Świat i społeczeństwo wyłaniają się proste, ale bogate w starożytne zwyczaje, rytuały, wierzenia; umiejętne rzemiosło, które czasem potrafi przekształcić drobne przedmioty codziennego użytku w małe artystyczne arcydzieła, takie jak typowe rzeźbione kolebki obszaru Bratto (Pontremoli).

Sekcja dziewiętnastowiecznych tkanin i tradycyjnych strojów jest godna uwagi i bogata, w tym kobieca świąteczna sukienka La Spezia, Sarzana i Cinque Terre, z obecnością spódnic z turkusowej tkaniny wplecionej w lokalne krosna, które reprezentują przodka mitycznych dżinsów. Na uwagę zasługuje również sekcja, która dokumentuje złote klejnoty filigranowe, które mają być noszone podczas dni festiwalu, oraz srebrne krzyże lokalnej produkcji, z których kobiety nigdy nie rozdzielały się nawet podczas pracy na polach.

Zachowały się także wyjątkowe kobiece kapelusze przeplatanej rafii, których maleńkie wymiary zadziwiły angielskich podróżników z ubiegłego wieku odwiedzających Zatokę. Ale wciąż instrumenty krajowe, ex voto pobożności ludowej, przedmioty związane ze sferą przesądów, narzędzia związane z działalnością rolniczą lub duszpasterską, wyposażenie i wyposażenie domu, rzeźbione narzędzia przędzenia i tkania, często prezenty zaangażowania na rzecz przyszłej panny młodej, wszystkich elementów, które stanowią dla swojej kolekcji starożytność i ich oryginalność, repertuar rzadkiego uroku i subtelnego uwodzenia.

Kolekcja podzielona jest na następujące tematy: nabożeństwo i kulty popularne, zabobony i praktyki magiczno-terapeutyczne, biżuteria, wyposażenie domu, osobiste stroje, narzędzia do tkania rodzin i tradycyjne ubrania.