Palazzo Chiericati to renesansowy pałac zaprojektowany przez Andreę Palladio. Palladio został poproszony o zbudowanie i zaprojektowanie pałacu przez hrabiego Girolamo Chiericati. Architekt rozpoczął budowę architektury w 1550 r., A niektóre dalsze prace zostały ukończone pod patronatem syna Chiericatiego, który był także spadkobiercą Valeros. Palazzo nie zostało jednak ukończone do około 1680 r., Prawdopodobnie przez Carlo Borella. Palladio zaprojektował także dom rodzinny Villa Chiericati dla rodziny.
Palazzo zostało zbudowane w obszarze zwanym piazza dell'Isola („plac wyspy”, obecnie Piazza Matteotti), w którym mieścił się rynek drewna i bydła. W tym czasie była to wysepka otoczona strumieniami Retrone i Bacchiglione, a aby chronić konstrukcję przed częstymi powodziami, Palladio zaprojektował ją na wzniesieniu: do wejścia można dostać się potrójną klatką schodową w stylu klasycznym.

Główna fasada palazzo składa się z trzech przęseł, środkowa część wystaje nieznacznie. Dwie końcowe przęsła mają logge na poziomie fortepianu nobile, a środkowa zatoka jest zamknięta. Fasada ma dwa nakładające się rzędy kolumn, Doric na niższym poziomie z Ionic powyżej. Linię dachu zdobią posągi.

Od 1855 roku w budynku mieści się Museo Civico („Muzeum Miejskie”), a ostatnio galeria sztuki miejskiej. Otrzymał międzynarodową ochronę od 1994 r. Wraz z innymi budynkami Palladian Vicenzy, jako część Światowego Dziedzictwa UNESCO. (Miejsce pierwotnie oznaczone jako „Vicenza, miasto Palladio”, które obejmowało miasto Vicenza i jego najbliższe otoczenie. W 1996 r. UNESCO rozszerzyło listę światowego dziedzictwa UNESCO, obejmując wille poza obszarem głównym i zmieniło nazwę na „Miasto Vicenza i wille Palladio Wenecji Euganejskiej ”).