Pierwszą okazją do interwencji Palladio w stolicy Laguny był projekt nowej fasady kościoła San Pietro in Castello, patriarchalnej katedry Wenecji. Palladio prawdopodobnie uzyskał tę prestiżową komisję dzięki Daniele i Marcantonio Barbaro, którzy zostali zapisani jako poręczyciele umowy z murarzami w styczniu 1558 r. Śmierć patrona, Patriarchy Vincenzo Diedo, spowodowała wstrzymanie prac dwa lata po ich rozpoczęciu , ale zostaną wznowione pod koniec wieku pod kierownictwem Franceso Smeraldiego. Obecna fasada nie idzie zatem dokładnie za projektem Palladio, ale jest wierna swoim podstawowym liniom, w szczególności zasadniczemu tematowi przecięcia głównego rzędu (odpowiadającego nawy głównej) i mniejszego (odpowiadającego nawom bocznym), pomyślnie zrealizowany w San Francesco della Vigna kilka lat później.