Park można uznać za drugie zielone płuco w Trieście, o powierzchni sięgającej 235 000 metrów kwadratowych.
Obszar został przejęty przez gminę i urodził się w wyniku połączenia terenów leśnych Krausenek, Rumer i Geiringer; został otwarty jako park publiczny 21 kwietnia 1934 r. Pod koniec II wojny światowej stracił część pierwotnej powierzchni, ponieważ w dolnej części zbudowano domy dla rodzin amerykańskiego wojska, niektórych dróg i domów cywilnych.

Po długim okresie porzucenia i degradacji Park został odnowiony i ponownie otwarty dla publiczności w 1984 roku; można do niego dojechać charakterystycznym „tramwajem Opcina”, tramwajem na stojaku z drewnianymi siedzeniami. Idąc lekko pod górę można obserwować typową roślinność krzewu krasowego: Villa Giuliaroverella, czarny grab, popiół manna i sumak, który jesienią jest zabarwiony sugestywnymi kolorami w odcieniach od żółtego do czerwonego.

W parku znajdują się liczne i niezakłócone gatunki należące do dzikiej fauny, sarny, borsuka, lisa i dzika, a także różne gatunki ptaków, takie jak dzięcioł, bogatka, sroka i sójka.
Muzeum Historii Naturalnej od lat opiekuje się jeziorem żabowym, które znajduje się w pobliżu opuszczonego kamieniołomu w Parku. Przybywając na szczyt wzgórza można podziwiać wspaniałą panoramę miasta, w otoczeniu wrzosowisk krasowych usłanych miotłą.
W ostatnich latach zorganizowano różne inicjatywy o tematyce naturalistyczno-rekreacyjnej, aby wzmocnić to miejsce i cieszyć się jego atmosferą.