Zbudowany w latach 1751-1754, miał reprezentować Triest jako miasto faworyzowane przez szczęście dzięki ustanowieniu wolnego portu przez Karola VI i politykę rozwoju Marii Teresy z Austrii. Świat jest reprezentowany przez cztery alegoryczne posągi, które przypominają cechy ludzi, którzy żyli na ówczesnych znanych kontynentach (Europa, Azja, Afryka i Ameryka), koncepcja zaczerpnięta z czterech alegorycznych postaci rzek, z których wypływa woda. Reprezentacja Nilu ma ukrytą twarz, w rzeczywistości źródła były wtedy nieznane. Na szczycie fontanny Triest reprezentuje skrzydlata postać kobieca z otwartymi ramionami, leżąca na skałach Krasu i otoczona paczkami, belami bawełnianymi i powroźnictwem, które przedstawiają wizerunek przyjaznego miasta, w którym kupcy z całego świata , w większym stopniu z obszaru wschodniego, są mile widziane.