Fondazione Istituto Gazzola narodziła się dzięki ostatniej woli hrabiego generała Felice Gazzoli opublikowanej 20 marca 1771 r. Dziedzictwo pozostawiono w rękach Zgromadzenia, które postanowiło stworzyć szkołę artystyczną w pałacu w Piacenzy, która kiedyś należała do Rodzina Gazzola. Wszyscy najlepsi artyści z Piacenzy w XIX wieku obracali się wokół tej instytucji.

W XIX wieku szkoła obejmowała również Muzeum, które natychmiast stało się ważnym punktem odniesienia dla studentów. W 1838 r. Instytucja nabyła pierwszy rdzeń obrazów dzięki darowiźnie dr Cesare Martelli, 42 dzieł sztuki, w tym imion Antonio Campi, Gian Mauro Della Rovere zwanych Fiamminghino, Miradori, Piola, Giovanni Andrea De Ferrari, Guidobono, Bonifacio dei Wyróżniają się Pitati, szkoła Altdorfer, Mattia Preti, Giuseppe Maria Crespi, Della Vecchia, Benedetti Luti, Luigi Mussi i Carlo Maria Viganoni. Kolejne datki zostały przekazane, a muzeum prezentuje dziś „L'incontro di Ettore con Andromaca” i „Ettore rimprovera Paride”, obrazy młodzieżowe Gaspare Landi wychwalane w sonecie przez Ippolito Pindemonte.