Kościół zachował swoją dominikańską strukturę z XIII wieku. Dominikanie przybyli do Piacenzy około 1220 roku, a następnie, w wyniku darowizn otrzymanych w pobliżu strumienia Beverora, założyli kościół z zaanektowanym klasztorem poświęconym św. Janowi „w canale”, aby odróżnić go od innych kościołów poświęconych temu samemu świętemu.

W pobliżu kościoła San Giovanni znajdował się kościół Santa Maria del Tempio, w którym mieścił się templariusz, a kiedy zakon został stłumiony w 1312 roku, budynek został zapomniany, aż całkowicie zniknął w drugiej połowie ostatniego stulecie. Dominikanie w Piacenza bronili Inkwizycji (nadal można zobaczyć salę rozpraw), która została stłumiona w Piacenzie w 1797 r. Pod francuską dominacją.

W San Giovanni in Canale znajduje się interesujący nagrobek, którego jeden z XIV wieku należy do rodziny Scotti. W XVI i XVII wieku kościół został odrestaurowany od wewnątrz według gustu tamtych czasów, ze stiukowymi i złoconymi dekoracjami. Od XIX wieku znajduje się majestatyczna kaplica Rosario w stylu neoklasycystycznym, ozdobiona płócienami Gaspare Landi i Vincenzo Camucciniego.