Klasztor Santa Maria Teodote, zwany także Santa Maria della Pusterla, był jednym z najstarszych i najważniejszych klasztorów kobiecych w Pawii. Założona w VII wieku, stała w miejscu, gdzie dziś znajduje się seminarium diecezjalne i została stłumiona w XVIII wieku.

Został założony w VII wieku, za panowania króla Lombardów Cuniperto, przez szlachetnego Gregorio, prawdopodobnie z rodu romańskiego, i gościł kaplicę (lub oratorium) poświęconą San Michele, aniołowi wojownikowi szczególnie czczonemu przez Longobardów. Klasztor nazywany był „della Pusterla” ze względu na bliskość małej bramy miejskiej lub „Teodote”, ponieważ był powiązany z perypetiami kochanka króla Cuniperta, który został przyjęty w klasztorze; postawiono jednak hipotezę, że sam władca założył ją właśnie, aby zamknąć młodą kobietę.

Podobnie jak inne starożytne klasztory Pavese, cieszył się wielkim dobrobytem w czasach, w których Pavia była stolicą: otrzymał wiele darowizn i przywilejów, nawet od licznych królów i cesarzy od Lotario I (833) aż do Federico I. Miał ziemie w Borgo San Donnino, w Villanova d'Ardenghi, a przede wszystkim w Zenevredo, w Oltrepò Pavese, gdzie łączył feudalne panowanie z własnością ziemską całego terytorium, które trwało od średniowiecza do końca XVIII wieku. Sama wioska nazywała się więc „Zenevredo della Pusterla”.

Klasztor, który był opactwem benedyktyńskim, został zjednoczony w 1473 r. ze zborem Cassinese. W 1778 r. Mieszkało tam czterdzieści trzy mniszki, ale w 1799 r., Podobnie jak inne wielkie klasztory miasta, zostało ono stłumione przez instytucje Republiki Cisalpine i skonfiskowane jej aktywa. Jednakże, w przeciwieństwie do innych klasztorów, wkrótce powrócił do użytku religijnego, ponieważ umieszczono w nim seminarium biskupie, w którym nadal mieści się. Z tego powodu jest to prawdopodobnie najlepiej zachowany klasztor starożytnego miasta.

Z krasomówstwa Longobardów, zagubionych jak cały kompleks wczesnośredniowieczny, pochodzą z Plutei of Teodote, spośród najwyższych okazów rzeźby Longobarda, które sprowadziły się do naszych czasów.

Klasztor znajduje się przy Via Menocchio, naprzeciwko ujścia Via della Pusterla, obok pozostałości innego ważnego klasztoru, San Bartolomeo w Strada. Duży klasztor z XV wieku, a częściowo starszy, jest przestronny i elegancki, z dużymi łukami wspartymi na cienkich marmurowych kolumnach. Wśród łuków widzimy tondy w kształcie muszli, z popiersiami modlących się mniszek; różne ozdoby z terakoty zdobią łuki i portale. Główny kościół, który otwiera się na ulicę, pochodzi z 1604 roku.

Bardzo mały kościół Salvatore, również z XV wieku, krzyż grecki z centralnymi i kanciastymi kopułami, pokryty jak ściany, jest bardzo ładny. fresków Bernardino de 'Rossiego. Największa