Zbudowany w 1339 r. Z przylegającym do niego małym szpitalem z oratorium, na zamówienie szlacheckiej i bogatej rodziny De Cesario-Pagano, w celu pomocy pielgrzymom niosącym choroby, został całkowicie przebudowany w 1522 r., Stanowiąc ciekawy organizm architektoniczny odzwierciedlający złożoną strukturę XVI wieku. , w różnych częściach, wszystkie style zmieniały się w tym okresie.

Kościół był siedzibą grupy współbraci, którzy poruszeni współczującym duchem ustanowili „Deputację na rzecz odkupienia złych facetów” z charytatywnym celem uwolnienia chrześcijańskich więźniów (jeńców) Turków, oferując to wreszcie, na drodze okupu, znaczne sumy wynikające z jałmużny i darowizn wiernych wrażliwych na los braci wiary. Nazwa Santa Maria La Nova mogła wywodzić się z „starożytnego” budynku kultowego, nazwanego tak na cześć Maryi, na którego pozostałościach zbudowano „nową” świątynię.

Fasada charakteryzuje się ciekawą loggią z trzema łukami, zamkniętą między kątowymi filarami ze ślepymi łukami, które zatrzymują się na wysokości poziomej ramy. Nad loggią pod koniec XVI wieku wybudowano nową kaplicę (obecnie nieużywaną).

Wewnątrz stoi bazylika z nawami bocznymi, z łukami w środku na eleganckich stolicach, z przewiewnego trybuna. W nawach wciąż jest bogata i elegancka dekoracja rokokowych sztukaterii; projekt dwóch chórów w przejściach jest szczególnie dobry. Największa