Zbudowany od 1682 r. Na podstawie projektu Paolo Amato, który przy planimetrii kościoła przyjął plan eliptyczny, przykryty kopułą o znacznych rozmiarach i predysponował do stworzenia dużego urządzenia dekoracyjnego, mającego na celu zdumienie widza. Główna fasada ma wyraźne i ostre linie; w pierwszej kolejności okna i nisze na przemian, otoczone złożonymi kamiennymi gzymsami; w drugim rzędzie elegancka loggia z trzema łukami, zakończona monumentalnym półokrągłym tympanonem.

W 1763 r. majestatyczna kopuła została pokryta od zewnątrz loggią, aby chronić sklepienie przed przenikaniem wody deszczowej. Wnętrze jest dostępne za pomocą marmurowych schodów, gdzie po bokach znajdują się freski Vito D'Anna z 1763 r .: „Cud Świętego Bazylego” i „Głoszenie św. Bazylego”.

W dużej przestrzeni pokoju znajdują się dwie głębokie kaplice i prostokątna kaplica, diametralnie naprzeciwko wejścia. Część stiuków pilastrów, tych, które otaczały ołtarze i cztery cantorie oraz piękny fryz nad chórem z dużym stiukowym aniołem pozostają częścią wspaniałej barokowej dekoracji.

Po prawej stronie znajduje się wspaniały drewniany krucyfiks, na kurtynie z marmuru mischio, z figurami San Michele Arcangelo, San Gaetano i Maria Maddalena. Kościół jest często używany jako audytorium. Największa