W czasach starożytnych, przyłączonych do opactwa benedyktyńskiego, założonego w 983 r., Kościół został przebudowany w latach 1476–1518. pejzaże morskie ze skrzydlatymi satyrami wykonane około 1530 r.

Wnętrze podzielone na pięć naw jest bogate w prace wykonane między 1400 a 1500 rokiem i jest właściwie wystawą lokalnych artystów tamtych czasów.

Sześć dużych rzeźb z terakoty opierających się o filary nawy głównej zostało wyrzeźbionych przez Begarelli i przedstawia Madonnę poczęcia i różnych świętych.

Szczególnie ważna jest dziewiąta kaplica, w której znajduje się Apogee of Begarelli, ostatnie dzieło artysty, przedstawiające Madonnę w chwale i świętych Piotra, Pawła, Geminiano i Benedykta.

Na końcu prawej nawy można podziwiać Pieta.

Szczególnie cenna jest zakrystia ze stojakami we wspaniałej inkrustowanej pracy wykonanej przez Gianfrancesco da Cremona w 1548 roku.