Na końcu sierpniowego portu w Mesynie znajduje się Forte San Salvatore. W tym miejscu, dzięki swemu strategicznemu znaczeniu, zawsze były konstrukcje wojskowe do obrony miasta. Początkowo Normanowie w 1081 r. Zbudowali wieżę obronną (wieża S. Anna), a obok niej klasztor bazylianów zwany San Salvatore, siedziba archimandryty. W czasach starożytnych prawdopodobnie była tam także kolumna wotywna poświęcona Neptunowi.

Podczas rządów Karola V twierdza została przebudowana przez wojskowego architekta Ferramolino, aby wzmocnić obronę Mesyny. W międzyczasie klasztor został przeniesiony do centrum miasta, a budynek sakralny został włączony do fortecy i nadal jest godny podziwu.

Twierdza jest doskonale zintegrowana ze strukturą morfologiczną terytorium. Ma wieloboczny plan z półcylindrycznym bastionem na szczycie zwanym Forte Campana. Wchodząc przez portal z popiołem, możesz dotrzeć do pokoju przykrytego sklepieniem kolebkowym, a na końcu tego pokoju znajdują się pozostałości starożytnej wieży Normanów. Stąd dwie przeciwległe rampy prowadzą na taras, na którym znajdują się kazamaty z dużymi otworami na pistolety.

Popielaty portal wejściowy jest okazały i imponujący. Ma herb Habsburgów i napis, który świadczy o zakończeniu budowy w 1614 roku. Twierdza zawsze była niezdobytym bastionem w obronie miasta. Ani Angevins podczas Sycylijskich Nieszporów, ani Turków, ani Saracenów nigdy go nie podbili. Podczas rewolucji sycylijskiej w 1848 r. Forteca wraz z pobliskim Realem Cittadella została użyta przez armię Burbonów do zbombardowania miasta w celu stłumienia zamieszek.

W 1934 r. papież Pius XI bezpośrednio z Rzymu oświetlił wotywną stelę Matki Boskiej, która została umieszczona na szczycie Forte Campana za pomocą urządzenia Guglielmo Marconiego. Stela ma wysokość 197 stóp i została zamówiona przez arcybiskupa Angelo Paino. W bazie, na zewnętrznej ścianie fortecy, znajduje się napis, który Dziewica napisała w liście błogosławieństwa, który dał mieszkańcom Mesyny, którzy udali się do Nazaretu w 42 rne: VOS ET IPSAM CIVITATEM BENEDICIMUS (błogosławię was i Twoje miasto). W wiecznym dziękczynieniu obywatele mianowali Dziewicę patronką Mesyny.