Spa Acque della Salute, znane również jako Terme del Corallo, znajduje się pomiędzy Via Orosi i Piazza Dante, w pobliżu dworca kolejowego. To jest to, co pozostaje z dużego kompleksu uzdrowiskowego, teraz zredukowanego do złych warunków konserwacji po dziesięcioleciach zaniedbania.
W pobliżu Waters of Health stoi dawny hotel Corallo, który kiedyś był połączony z tym samym spa.
Zakład Acque della Salute został zbudowany, począwszy od 1903 r., na podstawie projektu inżyniera Angiolo Badaloni, autora wielkiego rynku zaopatrzenia w Livorno. Wybrany obszar znajdował się na końcu prostej Viale degli Acquedotti (znanej jako Viale Carducci z 1927 r.), W pasie, który nie był jeszcze zurbanizowany na wschód od miasta.

Tutaj, w starożytnym gospodarstwie Pigna, w 1854 r. odkryto basen ze słoną wodą, który później przeanalizowany przez profesorów Giuseppe Orosi i Raffaele Garinei uznano za odpowiedni do leczenia chorób aparatu trawiennych. W 1856 r. Niektórzy obywatele upewnili się, że źródło zostało zamknięte w ośmiobocznej świątyni, aby sprzyjać jego komercyjnej eksploatacji. Inskrypcja przypomniała o wydarzeniu: „Dzięki okultyzmowi ta wiosenna woda kąpała się przez stulecia bezużytecznie pogrzebana podziemna mulista, bezowocna ciekawość przemysłowa, dziś zobowiązana do nauki, aby wykryć jej zasady i korzystne wykorzystanie, aby woda zdrowia została zasłużenie nazwana i tutaj nad ziemią nie opuszczony na próżno życzył publiczności uśmiechu sztuki ”. Sukces był tak wielki, że na początku XX wieku basen został przejęty przez firmę Acque della Salute, która postanowiła zbudować wokół niego prawdziwy zakład.

Kąpiele zostały ukończone szybko i zainaugurowane w lipcu 1904 r .; w tym samym roku otwarto linię tramwajową od zakładu do centrum miasta. Krótko mówiąc, Waters of Health stały się jednym z głównych ośrodków przyciągania w Livorno, które wówczas było jedną z włoskich stolic nadmorskiej turystyki. Dla tych, którzy osiągnęli nawet przezwisko „klacz Montecatini”, wybudowano luksusowy hotel, Hotel Corallo, który był już wyposażony w elektryczne windy.

Działalność Waters of Health trwała do II wojny światowej; po wojnie pawilony fabryczne zostały przekształcone w salę taneczną, a działalność butelkowania została wzmocniona.
W 1968 r. katastrofalny pożar poważnie uszkodził monumentalną część kompleksu, który od 1982 r. znajduje się w cieniu wiaduktu zbudowanego na pobliskiej linii kolejowej.

Pod koniec tego samego stulecia wysunięto pewne hipotezy o odzyskaniu, oparte na porozumieniu między Aziendą Servizi Ambientali (ASA) a Coca-Colą, właścicielem obszaru po przejęciu STIB (Società Industrie Acque Minerali SpA ), do której należały łaźnie od lat sześćdziesiątych. Operacja spowodowała zapłatę depozytu w wysokości 385 mln lirów i utworzenie spółki kontrolowanej przez ASA w celu rozpoczęcia projektu odzyskiwania (Nuova Corallo Srl); jednak ten projekt obejmował budowę kilku nowych budynków w pobliżu zakładu. Jednak plan nie został zrealizowany, także dzięki reorganizacji przedsiębiorstw i prywatyzacji ASA SpA.

Na początku 2005 r. Waters of Health zostały zakupione przez grupę przedsiębiorców z Livorno, którzy następnie przedstawili plan częściowa transformacja omawianego obszaru wraz z budową około 120 mieszkań zamiast dawnych magazynów za kompleksem. Umowa publiczno-prywatna przewidywała przeniesienie parku i zabytkowych budynków do gminy Livorno i wniesienie przez firmę właścicielską wkładu w wysokości około 300 000 euro na interwencję w zabezpieczenie i przywrócenie parku.

To nie poprawiło warunków pomnika, zdegradowanych i obrażonych przez czas i powtarzający się wandalizm. Z tego powodu w sierpniu 2007 r. Łaźnie zostały zapieczętowane wszczęciem postępowania sądowego przez sądownictwo, które zakończyło się uniewinnieniem w pierwszej instancji i apelem wykonawców budowlanych zbadanych pod kątem ruiny pomnika. Dlatego w październiku 2009 r. Zostały one nabyte w ramach dziedzictwa miejskiego, pierwszy krok do konkretyzacji spornego projektu przewidzianego już w 2007 r.

W 2010 r. Rozpoczęto prace nad budową budynków na tyłach dawnego kompleksu termiczne, wciąż w ruinie, podczas gdy w pierwszej połowie 2011 r. rozpoczęły się pierwsze operacje czyszczenia parku i bezpieczeństwa terenów zielonych