Muzeum Obywatelskie Giovanniego Fattori znajduje się w sugestywnej scenerii Villa Mimbelli i zostało otwarte w 1994 roku. Mieści się w nim bogata kolekcja obrazów Giovanniego Fattori i innych Macchiaioli i post-Macchiaioli; są też dzieła z innych epok, takie jak Ukrzyżowanie Neri di Bicci (XV wiek).

Początki muzeum sięgają 1877 roku, kiedy administracja miejska założyła galerię sztuki, w której gromadzono obrazy artystów takich jak Giovanni Fattori, Enrico Pollastrini i Cesare Bartolena. Następnie nabyto prace Raffaello Gambogi, Silvestro Lega, Guglielmo Micheli, Adolfo Tommasi, Enrico Banti i innych.
Od końca XIX wieku do początku XX wieku kolekcja została wzbogacona o znaleziska archeologiczne i kolekcję numizmatyczną ofiarowaną w 1893 roku przez Enrico Chielliniego (wraz z obrazem Wolontariuszy Bartoleny Liwornese), podczas gdy po śmierci Fattori (1908 ) Zakupiono 250 rysunków i 150 rycin tego samego mistrza.

W 1896 r. zainaugurowano nową i szerszą siedzibę na Piazza Guerrazzi. Na początku lat trzydziestych XX wieku muzeum nazwano imieniem Giovanniego Fattori.

Wśród prac gości, oprócz wymienionych, były różne szkice gipsowe Temistocle'a Guerrazziego i Bertela Thorvaldsena, płaskorzeźba François Duquesnoy, obrazy ze szkoły flamandzkiej z XVII wieku, kilka obrazów Madonny z Dzieciątkiem do XV i XVI wieku, trzy maski z brązu autorstwa Pietro Tacca, zbiór oficjalnych strojów gonfalonieri i priori miasta, wspomnienia generała Enrico Cialdiniego, Giuseppe Garibaldiego i Guerrazziego, portrety sławnego Livornese, a także bogaty dział archeologiczny ze znaleziskami z obszaru Livorno, w tym grobowcami z epoki żelaza i siedmioma urnami Villanovian znalezionymi w Quercianelli, zwłóknieniach, pierścieniach, lancach, srebrnych i brązowych ukąszeniach koni, przedmiotach znalezionych w wykopaliskach nekropolii Lupi miedziane monety z IV i V wieku, rzymskie wazy znalezione między Ardenza i Quercianella itp. Były też modele architektoniczne wykonane przez Arturo Conti i Giovanniego Puntoniego.

W czasie wojny kolekcja została przeniesiona z miasta. Pod koniec konfliktu część kolekcji została umieszczona na drugim piętrze Villa Fabbricotti, a reszta znajdowała się w różnych urzędach miejskich i magazynach. W tym samym czasie kolekcja została wzbogacona o prace artystów takich jak Plinio Nomellini, Guglielmo Micheli, Serafino De Tivoli, Oscar Ghiglia, Ulvi Liegi; w szczególności zakupiono karton przypisany Amedeo Modiglianiemu.

W 1994 r. muzeum, składające się tylko z części kolekcji, zostało przeniesione do Villa Mimbelli.

Na parterze willi Mimbelli mieści się kasa biletowa i niektóre pokoje służące do prezentacji wydarzeń kulturalnych.
Poprzez monumentalne schody, ozdobione puttami inspirowanymi dziełem Luca della Robbia, wchodzi się na pierwsze piętro, gdzie otwierają się różne sale: Sala postmacchiaoli: prace Oscara Ghiglii, Giovanniego Bartoleny i obraz przypisywany Amedeo Modiglianiemu (Stradina Toscana), Sala Guglielmo Micheli: prace Guglielmo Micheli, ucznia Fattori i mistrza Modiglianiego, Sala Ulvi Liegi: prace Livornese malarza Ulvi Liegi, wykonane między latami dwudziestymi a trzydziestymi XX wieku, Hall of Mirrors: Annibale Gatti z postaciami z włoskiej literatury, Salottino giallo: fresk samego Gattiego, Sala Nera: palarnia z dekoracjami z hebanu i kości słoniowej, Sala malarska „Incipit nova aetas”: przedstawia pojedynczy obraz Plinio Nomelliniego, zatytułowany Incipit nova aetas ( 408 cm x 310 cm), co oznacza pojawienie się czarnych koszul we Florencji.

Na drugim piętrze willi znajdują się dzieła Giovanniego Fattoriego i innych artystów: Sale Fattori: są trzy pokoje, w których można podziwiać na przykład Napaść na Madonnę della Scoperta (1868), Biuro Kawalerii w Montebello (1862), Mandrie Maremmane (1893), Campagna Romana (1896), Signora Martelli w Castiglioncello (1867) i Torre Rossa (1875), Sala Macchiaioli: prace Silvestro Lega, Telemaco Signorini, Cristiano Banti, Serafino De Tivoli , Vincenzo Cabianca, Giovanni Boldini, Sprzedaż Tommasi: są to dwa pokoje, w których umieszczone są obrazy braci Tommasi (Angelo, Adolfo i Ludovico), Pokój portretów: prace Vittorio Corcos i Michele Gordigiani, Sala Postmacchiaioli i Divisionistas: obrazy Eugenio Cecconi, Raffaello Gambogi, Vittore Grubicy de Dragon i Benvenuto Benvenuti, Sala Plinio Nomellini: prace Plinio Nomelliniego, jednego z największych przedstawicieli włoskiego dywizjonizmu i ucznia tego samego Fattori