Muzeum Diecezjalne znajduje się w strefie dla pieszych w zabytkowym centrum miasta. Budynek, w którym znajduje się muzeum, to starożytne Oratorium San Bernardino, którego początki sięgają XV wieku i gdzie znajdowały się drzwi wejściowe dla osób przybywających z Genui.

Po stłumieniu przez reformy napoleońskie, przez długi czas siedziba miejskiej pomocy publicznej, budynek został odzyskany na cele wystawowe w ramach Diecezjalnych Muzeów La Spezia, Sarzana i Brugnato , Potrzeba potrójnego siedzenia zrodziła się ze złożonej sprawy diecezji urodzonej w Luni, przeniesionej w 1204 r. Do Sarzana, pozbawionej części terytorialnej wraz z utworzeniem w 1133 r. Diecezji Brugnato przez nowo narodzoną archidiecezję w Genui i przeniesieniem siedziby głównej biskupstwo w La Spezia miało miejsce w 1929 r.

Obecnie muzeum jest podzielone na dwa piętra. Muzeum posiada szereg zamówionych tu ilustracyjnych paneli i artefaktów w celu przywrócenia historycznej dynamiki terytorium diecezjalnego, zmian geograficznych, które znane są tym samym, instytucji kościelnych, zakonów męskich i żeńskich, dzieł miłosierdzia i pomocy. Stałym kolekcjom artefaktów artystycznych z życia diecezji koniecznie towarzyszy czasowa i tematyczna wystawa przedmiotów liturgicznych i kościelnych w ogólności, w celu uzyskania pełnego obrazu historii religijnej terytorium bez trwałego uszczuplania dziedzictwa należącego do parafii i instytucje.

Muzeum śledzi historię lokalnej diecezji, oferując zwiedzającym zwiedzanie dzieł towarzyszących diecezjalnej formacji pomiędzy Zatoką, Riwierą i zapleczem. Wśród wszystkich dzieł szczególnie godne uwagi są Potrójna koronacja św. Mikołaja z Tolentino autorstwa Antonio da Carpena z 1539 r. Oraz Dziewica i Dzieciątko z kościoła Santo Stefano di Marinasco.

Wizyta diecezjalna rozpoczyna się od pokoju Carpenino, który dominuje nad nią z potrójną koronacją lub chwałą św. Mikołaja z Tolentino (dzieło wystawione na ramieniu Karola Wielkiego w Watykanie) zwieńczone kamiennymi znaleziskami pochodzącymi z kościołów i zniszczone oratoria, aby dać miastom nową twarz. Szczególnie interesujące są dwie Madonny ze szkoły pisańskiej pochodzące z Fabiano i Marinasco, dwie twarze banerowego płótna namalowanego przez Carla Braccesco, dwa tryptyki pochodzące od Chiesanuova: Nicolò Vespesiano, Santi Giovanni Evangelista, Sebastiano, Rocco i da Legnaro: Santi Lucia, Antonio Abate i Biagio. Widoczne są dwa przywrócone stoły darowizny profesora Mauro Manfredi. 14 czerwca 2008 r., Madonna Jacopo Spinolotto, pierwszy znany malarz La Spezia, skradziony z Pieve di San Venerio, został dodany, aby wzbogacić pokój. Nie należy lekceważyć bardzo pięknych obrazów Carla Braccesco i małego piętnastowiecznego panelu (do przypisania) z Ecce Homo. Aby podkreślić duży panel Carpenino, gmina użyczyła małego stolika wraz z San Girolamo, ponownie pokutnikiem Antonio Carpenino.

Zbliżający się powrót z Ondelburga (Niemcy) dwóch skrzynek ebunernei Federico II (szkoły sycylijsko-arabskiej) wymusił nowy układ w już cennych gablotach.

Wśród dzieł pokoju skarbów świeci kielich paryskiego złotnika znany jako Henryk VIII (obecnie własność parafii Sant'Andrea di Levanto), piękny relikt św. Jana Chrzciciela - genueński złotnik (własność parafii San Giovanni Battista di Riomaggiore), cennego srebra (Torretta GE) parafii Cassana, Biassa, Portovenere, Montemarcello, Brugnato i San Maria, La Spezia itd.

Pokój Ciborio, cenny drewniany tabernakulum parafii Monterosso, rozpoczyna się od historii budowy katedry Chrystusa Króla, począwszy od konkursu w dwóch klasach 1929-31, aż po realizację obecnego architekta Libery - Galeazzi w 1974 r. Są cenne obrazy z Ligurii iw każdym razie związane z historią religijną diecezji, wspaniale piękna kopia ołtarza San Girolamo z Pinacoteca di Parma, Święta rozmowa De Ferrari, Komunia świętych Bertolotta, bardzo bogata seria szat z bardzo dobrym frontalem do haftu, jedyna znana monstrancja drewniana, złote pnie, Ecce Homo ligneo z pewnością ze szkoły Maragliano, cappellini bractw