Palazzo Medici, zwany także Palazzo Medici Riccardi po późniejszej rodzinie, która go nabyła i rozbudowała, jest renesansowym pałacem we Florencji. Pałac został zaprojektowany przez Michelozzo di Bartolomeo dla Cosimo de 'Medici, szefa rodziny bankowej Medici, i został zbudowany w latach 1444–1484. Zastosowana trójdzielna elewacja wyraża renesansowego ducha racjonalności, porządku i klasycyzmu na ludzką skalę. Ten trójdzielny podział jest podkreślony poziomymi ciągami, które dzielą budynek na opowieści o malejącej wysokości. Przejście z boniowanego muru parteru na bardziej delikatną kamieniarkę trzeciego piętra sprawia, że ​​budynek wydaje się lżejszy i wyższy, ponieważ oko przesuwa się w górę do masywnego gzymsu, który zakrywa i wyraźnie określa zarys budynku. W jego budowie pałacu Michelozzo di Bartolomeo wpłynęły zarówno klasyczne rzymskie, jak i brunelleskie zasady. Podczas renesansowego odrodzenia kultury klasycznej starożytne elementy rzymskie były często powielane w architekturze, zarówno budowane, jak i wyobrażane w obrazach. W Palazzo Medici Riccardi boniowany mur i gzyms miały precedens w rzymskiej praktyce, ale w całości wygląda wyraźnie florencki, w przeciwieństwie do żadnego znanego rzymskiego budynku. Podobnie wczesnorenesansowy architekt Brunelleschi użył technik rzymskich i wpłynął na Michelozzo. Otwarty dziedziniec kolumnadowy, będący centrum planu palazzo, ma swoje korzenie w krużgankach, które powstały z rzymskich perystyles. Otwarta niegdyś loggia narożna i witryny sklepowe od strony ulicy zostały zamurowane w XVI wieku. Zostały one zastąpione przez niezwykłe „klęczące okna” na parterze Michała Anioła (fininre inginocchiate) z przesadnymi przewijanymi konsolami, które zdają się podtrzymywać parapet i oprawione w pedimented aedicule motyw powtórzony w jego nowym głównym wejściu. Nowe okna są osadzone w tym, co wydaje się być otoczonym murem oryginalnym łukowatym otworem, manierystycznym wyrażeniem Michelangelo i innymi używanymi wielokrotnie. Budynek odzwierciedla nagromadzone bogactwo rodziny Medyceuszy. Piętnastoletni Galeazzo Maria Sforza został przyjęty we Florencji w dniu 17 kwietnia 1459 roku i zostawił list opisujący, być może w spełnionych warunkach sekretarza, kompletnego palazzo, w którym jego cała świta była szlachetnie przyjęta. Cosimo przyjął młodego Sforza w kaplicy „nie mniej ozdobny i przystojny niż reszta domu”. W budynku nadal znajduje się, jako jedyne piętnastowieczne wnętrze, które jest w dużej mierze nienaruszone, Magi Chapel, freski autorstwa Benozzo Gozzoliego, który ukończył ją w 1459 r. Z bogactwem anegdotycznych szczegółów typów postaci tradycyjnie uważanych za portrety członków rodziny Medici , wraz z cesarzami Janem VIII Palaiologiem i cesarzem Zygmuntem Luksemburskim, paradującymi przez Toskanię w przebraniu Trzech Mędrców. Inne dekoracje obejmowały dwa lunety Filippo Lippiego, przedstawiające Siedmiu świętych i Zwiastowanie, obecnie w Galerii Narodowej w Londynie. Kiedy rodzina Medyceuszy powróciła do Florencji po ich krótkotrwałym wygnaniu na początku XV wieku, utrzymywali niski profil i sprawowali władzę za kulisami. Znajduje to odzwierciedlenie w prostym wyglądzie tego budynku i mówi się, że jest powodem, dla którego Cosimo de 'Medici odrzucił wcześniejszy wniosek Brunelleschiego. Pałac był miejscem przyjęcia weselnego między Ferdinando de 'Medici, Wielkim Księciem Toskanii i Violante Beatrice z Bawarii w 1689 roku.