Santa Trinita („Święta Trójca”) to kościół w centrum Florencji we Włoszech. Jest to macierzysty kościół zakonu mnichów Vallumbrosan, założony w 1092 roku przez florenckiego szlachcica. W pobliżu znajduje się Ponte Santa Trinita nad rzeką Arno. Kościół słynie z kaplicy Sassetti, w której znajdują się godne uwagi freski Domenico Ghirlandaio, zaliczane do piętnastowiecznych arcydzieł malarstwa oraz kaplica Bartolini Salimbeni z freskami Lorenzo Monaco. Chociaż włoskie słowo „trinity” to trinità, z akcentem wskazującym na nacisk na ostatnią samogłoskę, wymowa florencka kładzie nacisk na pierwszą samogłoskę, a więc nazwa jest napisana bez akcentu; czasami jest akcentowany jako trnnita, aby wskazać niezwykłą wymowę. Obecny kościół został zbudowany w latach 1258–1280 nad istniejącym już XI-wiecznym kościołem. Potem nastąpiło wiele rekonstrukcji. Fasada manierystyczna (1593–1594) została zaprojektowana przez Bernardo Buontalentiego. Ulgę nad centralnymi drzwiami Trójcy wyrzeźbili Pietro Bernini i Giovanni Battista Caccini. Drewniane drzwi z XVII wieku zostały wyrzeźbione, aby przypomnieć świętych z zakonu Vallumbrosan. Kolumna Sprawiedliwości na placu na zewnątrz pochodzi z Łaźni Karakalli i była darem dla Cosimo I de 'Medici papieża Piusa IV. Został wykorzystany w 1565 r. Na pamiątkę bitwy pod Montemurlo. Santa Trinita Maestà by Cimabue była kiedyś w ołtarzu głównym kościoła, a później przeniesiona do bocznej kaplicy. Jest teraz wystawiany w Uffizi. W kościele znajduje się około 20 kaplic, które zawierają znaczną ilość dzieł sztuki. Najważniejsze z nich to kaplice Sassetti i Bartolini Salimbeni, które zawierają freski Domenico Ghirlandaio i XV-wiecznego artysty Lorenzo Monaco. Francesco Sassetti był kierownikiem banku Medici. Freski Ghirlandaio wykorzystują jako tło współczesne widoki Florencji.