Pałac, siedziba administracji prowincji, zwany „Pałacem ciemnej arkady”, wywodzi swoją nazwę od typowego mroku jego arkad. Jego budowla zawdzięcza Malvezzi, znakomitej rodzinie obecnej w mieście od XII wieku, aktywnie uczestniczącej w życiu politycznym miasta, z ważnymi stanowiskami wspierającymi partię Guelph, a później Bentivoglio. Jednak w 1488 r. Malvezzi wzięli udział w spisku przeciwko Bentivoglio, wylęgniętym przez Marescotti i zostali w ten sposób wygnani z miasta, po pozbawieniu ich własności. Dopiero w 1506 r., Po obaleniu Bentivoglio i inkorporacji miasta do państw papieskich, udało im się powrócić do Bolonii i odzyskać ponownie tytuł senatora i wszystkie jego właściwości. Rekonstrukcja pałacu rozpoczęła się w 1560 roku według projektu Bartolomeo Triachini. Z najbardziej istotnych prac remontowych przypomnijmy tutaj dodanie schodów promowanych w 1725 roku przez markiza Giuseppe Malvezzi de'Medici i przypisanych w przeszłości architektowi Alfonso Torreggiani. W rzeczywistości ta ostatnia była jedynie następstwem prac budowlanych, podczas gdy opracowanie projektu powinno zostać powierzone Francesco Bibienie. Pomiędzy 1852 a 1853 rokiem Malvezzi promował kilka prac dekoracyjnych na głównym piętrze, przypisując je scenografowi Francesco Cocchi, malarzom figurowym Antonio Muzzi i Girolamo Dal Pane oraz dekoratorom Giuseppe Badiali, Andrei Pesci i Luigi Samoggia. W 1931 r. Pałac został zakupiony przez prowincjonalną administrację Bolonii. Wyposażenie i cenna biblioteka na sprzedaż za około 100 000 lirów nie zostały uwzględnione w zakupie i zniknęły, sprzedawane na rynku antyków. Zaraz po przejęciu pałacu biuro techniczne prowincji opracowało szczegółowy plan renowacji, a prace konserwatorskie przeprowadzono pod kierunkiem architekta Emilio Boselli. Zmiany na dużą skalę dotyczyły głównie schodów Bibieny. Urządzone pokoje na głównym piętrze zachowały swoją oryginalną strukturę i są obecnie wykorzystywane jako oficjalne urządzenia do odbioru.