Muzeum nosi imię Gaio Cilnio Mecenate i mieści się w dawnym klasztorze San Bernardo, pięknym budynku stojącym na pozostałościach rzymskiego amfiteatru (połowa II wieku ne), którego sklepienia są widoczne na pierwszym piętrze. Muzeum zostało otwarte w 1823 r. Jako kolekcja „Historii naturalnej i starożytności”, a wraz z nabyciem różnych kolekcji, później połączone w zbiory Bractwa Świeckich, oraz znaczący wkład w dziewiętnaste i ostatnie wykopaliska. , Stał się państwem w 1973 roku, jest podzielony na 26 pokoi i został niedawno całkowicie odnowiony.

Parter jest uporządkowany topograficznie, podczas gdy w górnej znajdują się specjalne sekcje (paleontologia, prehistoria, numizmatyka) oraz indywidualne zbiory należące do mieszkańców Arezzo (Bacci, Gamurrini, Funghini, Ceccatelli).

Wśród najważniejszych znalezisk w sekcji etruskiej możemy wyróżnić drogocenne klejnoty nekropolii Poggio del Sole, imponującej polichromowanej dekoracji czołowej, o niezwykłym plastycznym renderowaniu ze scenami walki z Piazza S. Jacopo (480 a) C., seria ciekawych portretów i popiersi wotywnych z via della Società Operaia (II-I a. C.), a także pozostałości wspaniałego sanktuarium Castellsecco (ozdobne płyty, kamienny ołtarz i posągi wotywne) dzieci w pieluszkach), kamyk wpisany w wróżenie i chinipod, duży okaz, z którego tylko dwa są znane na świecie.

Uniwersalny rezonans to także wspaniały krater na poddaszu z Amazonomachy, arcydziełem ceramika Euphroniosa (510-500) i słynną amforą Casalta z gwałtownością na Hippodamii, ze szkoły malarza Meidias (420 - 410) ,

Sekcja rzymska obejmuje mozaiki, brązy, rzeźby, napisy, pomniki grobowe, posągi, w tym bardzo wyrafinowaną cesarzową Liwię i nienaruszoną figurę znalezioną w 1994 r. - i towary grobowe, na przykład cenne dzieła dziewczyny z miejscowości „Puglia” i drugiej, wysokiej średniowiecznej, z Pionty.

Duża przestrzeń przeznaczona jest na wazony Arezzo, zwane również w przeszłości „wazami koralowymi”. Z tej ceramiki, wyprodukowanej w Arezzo między połową I wieku pne C. i połowa I d. C., co uczyniło miasto sławnym w starożytności, muzeum zachowuje najbogatszą kolekcję na świecie.

Wreszcie wśród cennych przedmiotów warto wspomnieć męski portret w chryzografii - złoto na szkle - (druga połowa trzeciego wieku naszej ery), który jest jednym z rzadkich i najbardziej wyrafinowanych przykładów tej techniki.