Murano & Burano

Najbardziej urzekającymi wyspami Laguny Weneckiej są z pewnością Murano i Burano: pierwsza słynie na całym świecie z wyrobów ze szkła, druga z koronek, a obie oczarowują domami mieniącymi się tysiącem kolorów i barwnymi łodziami. Murano, podobnie jak Wenecja, to mały archipelag, bo składa się z siedmiu mniejszych wysp połączonych mostami i kanałami.

Sztuka szklarzy z Murano narodziła się w 1291 roku, kiedy wszystkie huty szkła, działające wcześniej w Wenecji, przeniesiono na tę mniejszą wyspę, by zapobiec licznym pożarom, które wybuchały w hutach i objęły już wiele drewnianych domów Najjaśniejszej Republiki.

W ten sposób mistrzowie szklarscy i ich pracownicy znaleźli się zamknięci na wyspie Murano, z zakazem opuszczania Wenecji bez specjalnego pozwolenia, bo ich sztuka miała pozostać na miejscu, tak by nikt nie mógł jej podpatrzyć.

Gdy wyroby ze szkła dotknął kryzys z powodu konkurencji kryształów czeskich (zapewne zainspirowanych pracą mistrzów szklarskich, którym udało się uciec z Wenecji), szklarze przezwyciężyli go, tworząc niezwykłe żyrandole, dziś symbol sztuki szklarskiej Murano.

Jeśli będziesz na Murano 6 grudnia, nie przegap święta św. Mikołaja, patrona szklarzy: huty są wtedy odświętnie oświetlone, a do tego odbywają się porywające imprezy i mnóstwo atrakcji i wydarzeń.

Burano to wysepka o żywych kolorach: jej piękne domy, najwyżej trzykondygnacyjne, są pomalowane na bardzo jaskrawe barwy, co dawniej służyło wyraźniejszemu oznaczeniu granic posesji. Niektórzy twierdzą też, że krzykliwe kolory domów pozwalały żeglarzom rozpoznać swój dom już z daleka i przy powrocie dobrze skierować łódź.

Burano słynie z koronek: to rękodzieło wywodzi się z dawnej tradycji, zapoczątkowanej w XVI wieku i przekazywanej do dziś. Dzięki temu, że najcenniejsze prace, te same, które niegdyś powstawały w Szkole Koronkarstwa (Scuola Merletti), przechowuje Muzeum Koronki (Museo del Merletto), można podziwiać najstarsze wyroby miejscowego rzemiosła.

Na Burano urodzili się też znani muzycy, jak Baldassarre Galuppi, postać XVIII wieku, któremu poświęcony jest plac na wyspie, oraz Pino Donaggio, włoski piosenkarz i autor piosenek urodzony w 1941 roku, kompozytor muzyki do wielu filmów włoskich i zagranicznych: obu artystów, choć należą do zupełnie różnych epok, łączy to, że poświęcili życie muzyce i stworzyli dzieła, które odniosły sukces.