Ostuni

Nazywane także „Białym Miastem”, „la Terra”, „Miastem-Szopką” i „Królową Oliwek”, Ostuni to liczące 32 000 mieszkańców miasto w prowincji Brindisi, położone na trzech wzgórzach, tam gdzie płaskowyż Murge spotyka się z Morzem Adriatyckim. Założyli je Mesapowie w I wieku p.n.e.

Łatwo zrozumieć, skąd wzięły się wszystkie te określenia. Pierwsze trzy przydomki wiążą się z najbardziej charakterystyczną cechą tego malowniczego miasta: mlecznobiałym kolorem jego budynków. Oczywiście dotyczy to najstarszej części miasta, czyli historycznego centrum.

Stare Miasto w całej okazałości widać już z daleka, bo leży na najwyższym wzgórzu i ma niezwykły, stożkowy kształt, wysadzany śnieżnobiałymi domami. Nieprzypadkowo niemal baśniowe położenie przyniosło mu z czasem miano „Miasta-Szopki”.

Jedyną ulicą prowadzącą na szczyt wzgórza jest Via Cattedrale, nazwana tak od tego, co znajduje się na jej końcu: katedry, dziś oficjalnie bazyliki konkatedralnej (Ostuni dzieli diecezję z Brindisi). Baśń trwa dalej w labiryncie uliczek i zaułków, wśród stromych podejść, sklepików z pamiątkami, domów, historii i lokali, w których można coś zjeść.

Skąd jednak wzięła się cała ta „biel”? Historia sięga XVII wieku, kiedy Filip IV Habsburg sprzedaje Ostuni i okoliczne ziemie tyrańskiemu hiszpańskiemu rodowi Zavellosów. Niestety w tym czasie szerzy się dżuma. Ostuni i jego mieszkańcy ocaleją, a ich bronią jest mleko wapienne, którym bielą budynki. Wapno, które naturalnie dezynfekuje, pozwala powstrzymać zarazę.

Według legendy zasługa ocalenia przypada także św. Oronzo, który wraz ze św. Błażejem jest patronem miasta. Nic dziwnego, że najsłynniejsze i najważniejsze wydarzenia w tym apulijskim mieście są związane właśnie z tymi dwoma patronami.

Św. Błażeja obchodzi się 3 lutego. Słynna jest zwłaszcza procesja do poświęconego mu sanktuarium (4 km od miasta). Tradycja każe, by kapłan zwilżył wodą święconą gardło figury świętego, a potem dotknął gardeł obecnych wiernych. Św. Błażej jest bowiem patronem chorych na gardło.

Od 24 do 27 sierpnia trwa święto św. Oronzo: koniecznie zobacz kawalkadę 26 sierpnia, uwielbianą przez dorosłych i dzieci, z końmi i jeźdźcami w historycznych strojach. Wśród jarmarków, muzyki i pokazów sztucznych ogni to wydarzenie bardzo bliskie sercom mieszkańców i starannie przygotowane.

Ostuni to jednak nie tylko tradycja. Dzięki niewielkiej odległości od morza jest też miastem nadmorskim, z 17 km piaszczystych wybrzeży i czystym, przejrzystym morzem. Oznaczone, rzecz jasna, Błękitną Flagą, wybrzeża te czynią z Ostuni jedną z najchętniej odwiedzanych miejscowości wypoczynkowych nad morzem we Włoszech.

Między morzem a urzekającym lądem okolice Ostuni porastają rozległe gaje oliwne (nie bez powodu Ostuni nazywa się też „Królową Oliwek”), z których powstaje oliwa extra vergine z oznaczeniem DOP, największy atut tutejszej kuchni.

W licznych „masseriach”, czyli gospodarstwach rozsianych poza miastem, można spróbować znakomitej, znanej na całym świecie kuchni apulijskiej: „orecchiette” (tutaj typowy kształt to kopułkowate „stacchiodde”), serów takich jak cacioricotta i ricotta forte, owoców morza i tłustych ryb morskich (w które Adriatyk jest bardzo bogaty) oraz różnych tradycyjnych słodyczy z bakaliami (jak „fichi maritati”).

Jeśli chcesz przeżyć dzień jak z „bajki”, Ostuni jest zdecydowanie miastem dla ciebie!