Budynek wzniesiono na początku XX wieku jako szkołę podstawową. Wśród jego studentów rzeźbiarz Berto Lardera i kolekcjoner Giorgio Cozzani.

Począwszy od lat 20. XX w. w budynku mieściły się zarówno sądy cywilne, jak i karne; przeszła bombardowania w 1943 r. i została odbudowana w okresie powojennym. Od 1994 r., Kiedy to sądy przeniosły się, pozostało niewykorzystane do czasu, gdy przeznaczono je do przechowywania kolekcji sztuki współczesnej. Dzisiejszy budynek jest wynikiem radykalnej transformacji zaplanowanej przez Chiarę Bramanti, architektkę gminy La Spezia. Jego fasada jest przestronną powierzchnią odbijającą szkło; najwyższe piętro służy jako taras z widokiem na część historycznego centrum miasta; ponadto taras jest często wykorzystywany do innych celów, takich jak wystawy, spotkania na świeżym powietrzu i bufety. Półokrągła centralna klatka schodowa została zbudowana wokół panoramicznej windy, gdzie kiedyś znajdował się wewnętrzny dziedziniec.

Trzy poziomy i taras zostały otwarte w maju 2004 r., a całkowita powierzchnia wystawiennicza wynosi 1500 metrów kwadratowych.

Kolekcja Cozzani - Kolekcja przekazana gminie La Spezia przez Giorgio i Ildę Cozzani w 1998 roku obejmuje około 1200 prac. Wśród nich jest około 80 rzeźb i około 300 rysunków i obrazów, a także imponująca kolekcja grafik dokumentujących XX wiek, poruszających się swobodnie w każdym kierunku. Kolejne wydarzenia, które trwały ponad pięćdziesiąt lat, w których przyjazne relacje między kolekcjonerem z La Spezia (który był konsultantem w dziedzinie dermatologii) a menedżerami artystów i galerii sztuki swobodnie mieszały się z podróżami do Niemiec i Francji w poszukiwaniu brakującego elementu, wizyty i zakupy na Biennale Weneckim, na rzymskim Quadriennale lub w Kassel w Documenta. Wśród licznych tematycznych jąder, zebranych z wielką kompetencją i dalekowzrocznością, powinniśmy podkreślić ekspresjonizm, od ksylografii początków po Neue Wilden, Bauhaus, surrealizm, figuratywizm drugiego okresu powojennego, „Gruppo degli Otto” ( Group of Eight), odpowiednia niereprezentatywna obecność, grupa Cobra i najprawdopodobniej unikalna obecność we Włoszech Spur. Nie brakuje ważnych przykładów przestrzenności i abstrakcji geometrycznej, aż do najnowszych ruchów, takich jak sztuka kinetyczna i programowa, sztuka optyczna, konceptualna i minimalna, Arte Povera, najbardziej typowy Pop i jego mniej znane formy, a ponadto Land Art, Fluxus, Body Art, europejski i włoski nowy ekspresjonizm oraz różne przedstawienia, w których osobiście uczestniczył Cozzani.

Kolekcja Battoliniego - w porządku chronologicznym, kolekcja Ferruccio i Anny Marii Battolini to najnowsza dotacja dla Gmina La Spezia: dokumentuje sześćdziesiąt lat działalności w świecie sztuki i bojowej krytyki. Ferruccio Battolini jest krytykiem, pisarzem, autorem epigrafów, pasjonatem bibliofilu, wykraczającym daleko poza granice swojego biura jako dyrektor wykonawczy w dziedzinie bibliotek, promotor wydarzeń kulturalnych i organizator wystaw. wieku w dziedzinie sztuki w La Spezia. Jego kolekcja powstała dzięki jego spotkaniom, znajomościom i doświadczeniu życia spędzonego wśród artystów, o czym świadczą liczne dedykacje. Kilka i różnorodne są wypowiedzi niektórych bohaterów historycznych wydań „Premio del Golfo”, od „Gruppo dei Sette” (Grupa Siedmiu), z La Spezia, do jednych z najbardziej reprezentatywnych artystów włoskiego postu wojenny krajobraz artystyczny, jak Guttuso, Spinosa, Montarsolo, Nespolo, by wymienić tylko kilka. Dzieła mistrzów z pierwszego pokolenia XX wieku, a także tych z połowy stulecia i współczesnych artystów, do dzisiejszych obiecujących artystów, historycznie dokumentują bogatą tradycję artystyczną tego miasta.

Nagroda Golfo della Spezia - Krajowa nagroda malarstwa „Golfo della Spezia” sięga lata 1933 roku. Wynalazek i organizacja tej wystawy zawdzięczają Filippo Tommaso Marinetti i Fillia: ożywione spotkanie kilku futurystycznych artystów drugiej generacji i innych dało życie temu pamiętnemu lecie i zainicjowało zainteresowanie La Spezia sztuką współczesną. Wznowienie wydarzenia miało miejsce w 1949 r. I trwało do 1965 r .: do tego czasu zachował pierwotny tytuł, jako sposób spojrzenia wstecz na jego historyczne pochodzenie; następnie wznowiono go w 2000 r., utrzymując kadencję dwuletnią